Column: Denken zonder hokjes

Bron

Of we het nou willen of niet, we denken nu eenmaal snel in hokjes. Man, vrouw, Hollands, Islamitisch, enzovoort. Ik probeer altijd zonder oordeel naar mensen te kijken. Maar is dat wel mogelijk? Er is waarschijnlijk ontelbaar veel onderzoek gedaan naar vooroordelen. Daar wil ik het vandaag niet over hebben. Het gaat erom om mijn gedachten op papier te zetten.

Van kinds af aan leren we al te denken in stereotypen. Jongens spelen met auto’s, meisjes met poppen. Ik weet niet waarom we dit doen. Ik denk dat het de wereld gewoon wat eenvoudiger houdt.

Als we ouder worden, krijgen we te maken met andere vooroordelen. Mannen verdienen het geld, vrouwen zorgen voor de kinderen. Autochtonen krijgen andere baankansen dan allochtonen. Ik denk dat er weinig mensen zijn die het oprecht eens zijn met deze verschillen. Iedereen verdient toch gelijke rechten? Toch houden we de hokjes met z’n allen in stand.

Bron

Ook ik maak me hier schuldig aan. Als ik een man strak in het pak zie lopen, krijg ik daar nu eenmaal een ander beeld bij dan wanneer ik dezelfde man met een petje, ongeschoren en met gescheurde kleding zou zien. Is dat erg? Ik weet het niet. Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je ervoor open staat je mening te herzien.

Die hokjesgeest zit zo ingebakken in ons leven, die raken we niet zomaar kwijt. De keuze die we daarna maken, daar zijn we wel zelf verantwoordelijk voor. Je kunt er bewust voor kiezen om eens een praatje te maken met iemand, waar je in de eerste instantie geen contact mee zou zoeken. Of stel dat ik bij een P&O afdeling zou werken, dan lijkt het me een mooi experiment alle sollicitaties zonder naam en foto te behandelen. Wat zou er dan gebeuren?

Bron

Ik ben heel benieuwd hoe jullie hierover denken. Het is nogal een beladen onderwerp, maar ik vind het wel belangrijk. Hoe zorg je ervoor dat je met een open blik contact maakt, zonder vooroordelen? En kun je eigenlijk wel 100% onbevooroordeeld zijn?

Misschien vind je dit ook leuk

4 reacties

  1. Ik ben van mening dat het onmogelijk is om zonder oordeel rond te lopen. Onbewust ben je binnen 4 of 5 seconde al een vooroordeel in je hoofd van de ander.
    Denk dat het belangrijker is om te kijken hoe iemand met die vooroordelen omgaat

  2. Erg mooi artikel. Het is inderdaad ook bij mij zo dat ik onbewust in hokjes denk, zonder daar iets slechts mee te bedoelen. Society made us that way šŸ™ Van kinds af aan leren we bepaalde stereotiepen en die zijn gewoon heel moeilijk uit je denkwijze te krijgen.

    1. Stom is dat he! Nouja, de eerste stap is in ieder geval om er niets slechts mee te bedoelen en bewust te zijn van de stereotypen die je hebt. Dus wat dat betreft zijn we al goed begonnen! šŸ™‚

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.